هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و برتری معشوق را توصیف میکند و عشق به او را بالاتر از هر چیزی در جهان میداند. شاعر از زبان و بیان ناتوان در توصیف معشوق سخن میگوید و عشق به او را تنها آرزوی خود میداند. همچنین، از نعمت وجود معشوق و تأثیر آن بر جان خود سخن میگوید و زمین و آسمان را در سایهٔ حسن معشوق بیارزش میشمرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق از اشعار کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد.
شماره ۴۱ - تورا چیزی ورای حسن و آن هست
تورا چیزی ورای حسن و آن هست
نپندارم نظیرت در جهان هست ۱
از آن دادن نشان کار زبان نیست
ولی در گفت و گویم تا زبان هست ۲
نخواهم سر مگر بر آستانت
سرم را عشق بالینی چنان هست ۳
زهی دولت که دارد مرغ جانم
که از زلف تو او را آشیان هست ۴
هوای عالم علوی ندارد
که جایی خوشترش اینجا از ان هست ۵
میان جان و از من برکناری
ازینجا ماجرایی در میان هست ۶
زمین را در میان حسن رویت
شرف بر آسمان تا آسمان هست ۷
دهانت آب حیوان آفریدند
نصیبی جان ما را زان دهان هست ۸
همام خوش نفس را هم از آنجاست
که آب زندگانی در بیان هست ۹
نپندارم نظیرت در جهان هست ۱
از آن دادن نشان کار زبان نیست
ولی در گفت و گویم تا زبان هست ۲
نخواهم سر مگر بر آستانت
سرم را عشق بالینی چنان هست ۳
زهی دولت که دارد مرغ جانم
که از زلف تو او را آشیان هست ۴
هوای عالم علوی ندارد
که جایی خوشترش اینجا از ان هست ۵
میان جان و از من برکناری
ازینجا ماجرایی در میان هست ۶
زمین را در میان حسن رویت
شرف بر آسمان تا آسمان هست ۷
دهانت آب حیوان آفریدند
نصیبی جان ما را زان دهان هست ۸
همام خوش نفس را هم از آنجاست
که آب زندگانی در بیان هست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوست
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - ز جانان مهر و از ماجانفشانی ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.