شماره ۱۰۹ - آفتابی و ز مهرت همه دل ها محرور

آفتابی و ز مهرت همه دل ها محرور
چشم روشن بود آن را که تو باشی منظور ۱

قربت نیست میسر به نظر خرسندم
همه مردم نگرانند به خورشید از دور ۲

انتظار نظرم پرده صبرم بدرید
تا به کی نرگس مستت بود از ما مستور ۳

آنچه می جست سکندر به میان ظلمات
کو بیایید و ببینید درین چشمه نور دور ۴

بود آوازه دور قمری تا امروز
روی تو شد اکنون به جهان در مشهور ۵

نسبتی هست به دندان تو پروین را لیک
هست دندان تو منظوم و ثریا منثور ۶

می کند حسن و لطافت ز تو دریوزه بهار
می کند وام حرارت ز دل ما باحور ۷

گر همام است به جان مشتری تو چه عجب
مه و خورشید گواهند که هستم معذور ۸