هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، ستایشی از معشوق است که با زیباییهای بینظیر و تأثیرات روحبخشش، جان و دل عاشق را زنده میکند. شاعر از لبان معشوق به عنوان منبع حیات و از نگاهش به عنوان موهبتی الهی یاد میکند و خود را نیازمند توجه و لطف او میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و عاطفی داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۰۸ - لبت راست آب حیاتی دگر
لبت راست آب حیاتی دگر
دهان تو دارد نباتی دگر ۱
تو سلطان حسنی و ما بی نوا
بود حسن را هم زکاتی دگر ۲
نظر کرده چشمت یکی ره به من
نماید مگر التفاتی دگر ۳
بر اصحاب دل از خط آورده ای
به صد جان وصد دل براتی دگر ۴
لبت گر زند یک نفس با همام
بخشد به جانش حیاتی دگر ۵
دهان تو دارد نباتی دگر ۱
تو سلطان حسنی و ما بی نوا
بود حسن را هم زکاتی دگر ۲
نظر کرده چشمت یکی ره به من
نماید مگر التفاتی دگر ۳
بر اصحاب دل از خط آورده ای
به صد جان وصد دل براتی دگر ۴
لبت گر زند یک نفس با همام
بخشد به جانش حیاتی دگر ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - دوش از لبت ربوده ام ای مهربان شکر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - آفتابی و ز مهرت همه دل ها محرور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
