هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف صحنه‌ای از بزم شبانه و می‌نوشی می‌پردازد. او از رویاهای شب گذشته، حضور دشمن در مجلس، زیبایی‌های طبیعت مانند زلف و عنبر، و تأثیرات شراب بر دوستان سخن می‌گوید. همچنین، شاعر به احساسات خود و رفتارهای شبانه اشاره می‌کند و در نهایت از ناتوانی در پنهان کردن احوالات گذشته شکایت دارد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه و اشاره‌هایی به می‌نوشی دارد که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شماره ۱۷۹ - ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده ای

ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده ای
خواب دوشین در کنار بار دیگر کرده ای ۱

دشمنم را تا سحر گه شمع مجلس بوده ای
وز فروغ چهره ایوانش منور کرده ای ۲

حلقه های زلف را یکیک زهم بگشوده ای
بزم را از نکهت عنبر معنبره کرده ای ۳

تانگردد همدمت از تلخی می ترش روی
زان لب شیرین دهانش پر زشر کرده ای ۴

دوستان را بر سر می هرکسی یاد آورد
دوش گویی با حریفان یاد چاکر کرده ای ۵

نرگست امروز با رویت گواهی میدهد
کا نچه می گویم شب دوش ایسمن بر کرده ای ۶

از همام احوال دوشین را نمی یاری نهفت
کودکی این شیوه پندارم که کمتر کرده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - بدین ملاحت و حسن و لطافت و معنی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - باز ای مطرب حدیثی در میان انداختی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.