شماره ۲۰۱ - اکنون که نیست ما را با دوستان وصالی

اکنون که نیست ما را با دوستان وصالی
با وصل را ثباتی با عمر را زوالی ۱

پیوند تن نخواهد جانم به هیچ حالی
گر بی تو دیدهام را میلی بود به رویی ۲

از بهردوست خواهم هم جان و هم جهان را
از نور چشم خویشم پیدا شود ملالی ۳

چون دیگران نباشم در بند جاه و مالی
ترسم که هم نباید در خدمتت مجالی ۴

ای اشتباق جانم بگذار تا بخسبم
بنویس بک سلامم نا کی دریغ داری ۵

چون نیستم وصالی باری کم از خیالی
از خستگان نسیمی وز تشنگان زلالی ۶

چون بی شما ندارم ذوق از حیات خواهم
زینجا قیاس می کن با خود حساب سالی ۷

دور از تو هم شکیبی بودی همام را گر
دیدی میان خوبان حسن تو را مثالی ۸