هوش مصنوعی: این شعر از حزین لاهیجی بیانگر ناامیدی و یأس شاعر از عشق بیوفا، بیعدالتی جهان و بیهودگی تلاشهاست. شاعر به بیثمر بودن شکایت از معشوق، دادخواهی از آسمان و ملایمت با بیحیا اشاره میکند و سرانجام میپذیرد که تلاشهایش برای تغییر اوضاع بینتیجه است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه، ناامیدی و انتقادهای اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم فلسفی برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.

شماره ۲۶۸ - به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث است

به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث است
فسون دوستیم با تو بی وفا عبث است ۱

دلم به سینه کنون کز تغافلت خون شد
تسلّیم به نگه های آشنا عبث است ۲

به هرزه، داد به دیوان آسمان نبری
که پیش مدّعیان عرض مدّعا عبث است ۳

چنان که گشته تو را شیوه، پاس بوالهوسان
شکایتم به تو بیگانه آشنا، عبث است ۴

بد از رفاقت نیکان نکو نخواهد شد
سموم را سر همراهی صبا عبث است ۵

زبان تیغ به نرمی نمی شود کوتاه
ملایمت به حریفان بی حیا عبث است ۶

تلاش دولت اکسیر رنگ زرد حزین
نگشته تا مس قلب تو کیمیا عبث است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۷ - عشق اگر یار شود، سود و زیان این همه نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۶۹ - داغی که ز شورابهٔ اشکم نمکین است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.