هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند ابر، سفینه، آفتاب و گل‌ها برای بیان احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر از بی‌قراری هجران، امید به وصال، و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از ناتوانی در تحمل این عشق شدید می‌نالد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۵۰۲ - سحاب خامه من جز در خوشاب ندارد

سحاب خامه من جز در خوشاب ندارد
سفینهٔ غزلم موجهٔ سراب ندارد ۱

ز بیقراری هجران رسد نوید وصالم
در امید بود دیده ای که خواب ندارد ۲

ز پرده داری ابر نقاب شکوه ندارم
کتان طاقت من تاب ماهتاب ندارد ۳

گشوده است به راه نگه چو آینه آغوش
گشاده رویی حسن تو آفتاب ندارد ۴

کدام کار دل از برق جلوه تو برآید؟
چراغ عمرکسی اینقدر شتاب ندارد ۵

عنان کشیده تر افغان کن ای جنون زده بلبل
کدام گل به چمن پای در رکاب ندارد؟ ۶

همین قدر ز تو باید که دیده ای به کف آری
کدام روزنه، راهی به آفتاب ندارد؟ ۷

بلند نشئه حزین ، ازکدام رطل گرانی؟
سیاه مستی کلک تو را شراب ندارد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۱ - معشوق اگر میل وفا داشته باشد
گوهر بعدی:شماره ۵۰۳ - از آن بر گرد دنیا چشم عشرت کیش می گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.