شماره ۵۱۰ - عیش ار به دل آبله ناکم گذرانند

عیش ار به دل آبله ناکم گذرانند
خون مژه از دامن پاکم گذرانند ۱

ناگفته بدانند که از دست غم کیست
از حشر چو با سینهٔ چاکم گذرانند ۲

ارواح به خاکم همه سایند جبین را
از کوی تو گر بعد هلاکم گذرانند ۳

هشیار به هنگامهٔ محشر نتوان رفت
ای کاش که از سایهٔ تاکم گذرانند ۴

ریزم به رهش بار دگر جان حزین را
گر آن سگ کو، بر سر خاکم گذرانند ۵