شماره ۵۲۰ - فسانهٔ شب غم را چراغ می فهمد

فسانهٔ شب غم را چراغ می فهمد
زبان آه مرا گوش داغ می فهمد ۱

به وصل در غم هجران نشسته بلبل ما
فریب عشوه فروشان باغ می فهمد ۲

به بوی گل نکنم التباس بوی تو را
نسیم پیرهنت را دماغ می فهمد ۳

ز دور، دل به تپیدن دهد چه حال است این
غریب، کوی تو را بی سراغ می فهمد ۴

قدح به لب چو گرفتم، شراب سوخت حزین
حرارت جگرم را ایاغ می فهمد ۵