هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه ناشی از فقدان گل (که میتواند نماد زیبایی، عشق یا معشوق باشد) سخن میگوید. او از نالهها و اشکهایش میگوید که جایگزین گل شدهاند و به عهد و وفای گل تکیه کرده است. شعر پر از تصاویر شاعرانه مانند بلبل، شراب، غنچه و ابر بهار است که همگی بر احساس غم و زیباییهای از دست رفته تأکید دارند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شاعرانه نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۶۰۶ - بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گل
بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گل
داریم گریه ای که بود خونبهای گل ۱
ما و سرود ناله درد آشنای خوبش
تا کی رسد به خاطر دیر آشنای گل ۲
الفت به ساده لوحی ما خنده می زند
ما تکیه کرده ایم به عهد و وفای گل ۳
ته جرعهٔ شراب صبوحی کشیده است
از جام غنچهٔ تو، لب دلگشای گل ۴
شرح حدیث ناز و نیاز من است و تو
بلبل ترانه ای که سراید برای گل ۵
دوران به کام ماست که مرغان مست را
خوش دولتی ست سایهٔ بال همای گل ۶
چون ابر نوبهار ز تاراج دی، حزین
گریم به های های که خالی ست جای گل ۷
داریم گریه ای که بود خونبهای گل ۱
ما و سرود ناله درد آشنای خوبش
تا کی رسد به خاطر دیر آشنای گل ۲
الفت به ساده لوحی ما خنده می زند
ما تکیه کرده ایم به عهد و وفای گل ۳
ته جرعهٔ شراب صبوحی کشیده است
از جام غنچهٔ تو، لب دلگشای گل ۴
شرح حدیث ناز و نیاز من است و تو
بلبل ترانه ای که سراید برای گل ۵
دوران به کام ماست که مرغان مست را
خوش دولتی ست سایهٔ بال همای گل ۶
چون ابر نوبهار ز تاراج دی، حزین
گریم به های های که خالی ست جای گل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۵ - هندوستان غربت بادا به ما مبارک
گوهر بعدی:شماره ۶۰۷ - چو بر سر زند شاخ، مستانه گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.