شماره ۶۰۸ - رنگین سخنی چون کند از خامهٔ ما گل

رنگین سخنی چون کند از خامهٔ ما گل
باغ از گره غنچه دهد روی نما گل ۱

در انجمن صحبت ما باغ و بهاریست
خاموشی ما غنچه، سخن سازی ما گل ۲

بردار نقاب از رخ و بخرام به گلزار
تا از دل صدپاره شود پرده گشا گل ۳

شیرازه چو اوراق خزان دیده نگیرد
ازگوشهٔ دستار تو تاگشت جدا گل ۴

حسرت نگهانیم به بزم تو عجب نیست
چون شمع کند از مژه، داغ دل ما گل ۵

در عشق به بی طاقتیم خرده نگیری
از دست غمت جامه جان کرده قبا گل ۶

دلگیر حزین از اثر گریه و آهیم
یک غنچه نگردید درین آب و هوا گل ۷