هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنجهای عاطفی خود میگوید، از ناتوانی در فرار از این وضعیت شکایت دارد و آرزو میکند که قدرت تغییر شرایط را داشت. او از بیتفاوتی دیگران و نبود امید به بهبودی مینالد و در نهایت، ابراز میکند که اگر راهی برای ارتباط با معشوق مییافت، میتوانست دلش را تسکین دهد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۱۱ - دست بر دل کی درین وحشت سرا می داشتم؟
دست بر دل کی درین وحشت سرا می داشتم؟
برق می گشتم اگر نیروی پا می داشتم ۱
درد را یاران به منّت بر دل ما می نهند
آه اگر زین سفلگان چشم دوا می داشتم ۲
گر امید التفاتی بود از خاک رهش
دیده را در مقدم باد صبا می داشتم ۳
گر به کار من نمی افتاد از منّت گره
دل به پیش ناخن مشکل گشا می داشتم ۴
از دلش بیگانگی را محو می کردم حزین
راه حرفی گر به آن دیر آشنا می داشتم ۵
برق می گشتم اگر نیروی پا می داشتم ۱
درد را یاران به منّت بر دل ما می نهند
آه اگر زین سفلگان چشم دوا می داشتم ۲
گر امید التفاتی بود از خاک رهش
دیده را در مقدم باد صبا می داشتم ۳
گر به کار من نمی افتاد از منّت گره
دل به پیش ناخن مشکل گشا می داشتم ۴
از دلش بیگانگی را محو می کردم حزین
راه حرفی گر به آن دیر آشنا می داشتم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۰ - دل آگه سر راهش ز پاس راز گرداندم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۲ - ز سامان سفر با خود دل رنجیده ای دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.