هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج‌های عاطفی خود می‌گوید، از ناتوانی در فرار از این وضعیت شکایت دارد و آرزو می‌کند که قدرت تغییر شرایط را داشت. او از بی‌تفاوتی دیگران و نبود امید به بهبودی می‌نالد و در نهایت، ابراز می‌کند که اگر راهی برای ارتباط با معشوق می‌یافت، می‌توانست دلش را تسکین دهد.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۱۱ - دست بر دل کی درین وحشت سرا می داشتم؟

دست بر دل کی درین وحشت سرا می داشتم؟
برق می گشتم اگر نیروی پا می داشتم ۱

درد را یاران به منّت بر دل ما می نهند
آه اگر زین سفلگان چشم دوا می داشتم ۲

گر امید التفاتی بود از خاک رهش
دیده را در مقدم باد صبا می داشتم ۳

گر به کار من نمی افتاد از منّت گره
دل به پیش ناخن مشکل گشا می داشتم ۴

از دلش بیگانگی را محو می کردم حزین
راه حرفی گر به آن دیر آشنا می داشتم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱۰ - دل آگه سر راهش ز پاس راز گرداندم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۲ - ز سامان سفر با خود دل رنجیده ای دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.