شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته است

ای تو نور نظر، ز دیدهٔ ما
رفتی و گل به ما فرستادی ۱

دیده ای را که بود در ره تو
گل نه، خار جفا فرستادی ۲

کرمت را چو نیست پایانی
غم عالم به ما فرستادی ۳

دل وچشمم، هوای روی تو داشت
گل حسرت فزا فرستادی ۴

خار خاری ز جیب و دامن گل
به من بی نوا فرستادی ۵

هم خود انصاف شیوه کن که چرا
جای خود، بی وفا فرستادی ۶

ای تو شخص وفا بگو، ز چه رو
گل سست آشنا فرستادی؟ ۷