هوش مصنوعی: این شعر درباره بی‌خردی و عواقب ناشی از آن است. فرد نادان مانند زاغی است که از باغ فیض رانده می‌شود و حتی اگر میوه‌ای به دست آورد، بی‌ارزش است. رهگذران نیز به او توجهی نمی‌کنند.
رده سنی: 12+ این شعر دارای مفاهیم تمثیلی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، خواننده به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. کودکان زیر 12 سال ممکن است در درک عمیق پیام آن دچار مشکل شوند.

شماره ۹۱ - آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد

آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
از گلشن فیض، قسمتش داغ افتد ۱

بر شاخ چو سنگ می زند رهگذری
گیرم که فتاد میوه، در باغ افتد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰ - یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - نزدیک بود ز لب هوا بردارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.