هوش مصنوعی: شاعر از تنهایی و فقر خود می‌گوید اما با وجود جراحات، عشق و همّت او را از تلاش باز نمی‌دارد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انگیزشی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۱۲۴ - از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کرد

از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کرد
وز فقر، به دولتم جدا نتوان کرد ۱

مجروحم و ذوق جان فشانی دارم
با تیغ ز همّتم جدا نتوان کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - بر پای بت، از نیاز پیشانی زد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.