هوش مصنوعی:
شاعر از درد فراق و اشکهای گلگون سخن میگوید و بیان میکند که فراق یار، جانش را سوزانده و حتی خارهای سخت را نیز نرم و بیوفا کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۰ - گلگون سرشک، گرم جولانی کرد
گلگون سرشک، گرم جولانی کرد
خار مژه را لالهٔ نعمانی کرد ۱
جان من از آتش فراق تو گداخت
این خارهٔ سخت، سست پیمانی کرد ۲
خار مژه را لالهٔ نعمانی کرد ۱
جان من از آتش فراق تو گداخت
این خارهٔ سخت، سست پیمانی کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - کمتر به وصال، قرعهٔ کار افتد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - بی پا و سران که هرزه گردی دارند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
