هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و علاقهی عمیق خود به معشوق سخن میگوید. او از فداکاریهای خود در راه این عشق میگوید و اشاره میکند که معشوق تنها یک بار به او لطف کرده و دیگر تکرار نشده است. شاعر از ناامیدی و آرزوهای بربادرفتهی خود نیز سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزاد
آنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
نه روم و نه روس ۱
بر قامت عزتت فلک حله نبافت
جز اطلس و توس ۲
مرغ دل ما دانهء وصل تو چشید
امّا به شبی ۳
یکبار کرم کردی و تکرار نیافت
چون تخم خروس ۴
نه روم و نه روس ۱
بر قامت عزتت فلک حله نبافت
جز اطلس و توس ۲
مرغ دل ما دانهء وصل تو چشید
امّا به شبی ۳
یکبار کرم کردی و تکرار نیافت
چون تخم خروس ۴
قالب: رباعی مستزاد
تعداد ابیات: ۴
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - بخرید یکی خواجه، غلامی به هوس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
