هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رهایی از تاریکیهای وجود خود سخن میگوید و خود را مانند شمعی میداند که در برابر تیغ ایستاده است. او اشاره میکند که پیمانهٔ مشرب دیگران خالی است و خود را بادهٔ کهن خمخانهٔ چرخ میخواند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'تیغ' و 'باده' ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
شماره ۲۰۳ - از ظلمت هستی خود آزاده منم
از ظلمت هستی خود آزاده منم
چون شمع به زیرتیغ، استاده منم ۱
پیمانهٔ مشرب حریفان خالی ست
خمخانهء چرخ راکهن باده منم ۲
چون شمع به زیرتیغ، استاده منم ۱
پیمانهٔ مشرب حریفان خالی ست
خمخانهء چرخ راکهن باده منم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - صوفی برخیز های و هوبی بزنیم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
