هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و جنون خود می‌گوید و بیان می‌کند که مانند شمعی است که از عشق می‌سوزد. او با وجود کاستی‌هایش، خود را صاحب هنر می‌داند و عیب اصلی‌اش را عشق به معشوق می‌شمرد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۲۰۴ - چون شمع بود داغ جنون تاج سرم

چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
آتش به جهانی زده مژگان ترم ۱

عیبی نبود هست کساد ارگهرم
عیبم همه این است مه صاحب هنرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - از ظلمت هستی خود آزاده منم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - ای هوش به می داده، فدای تو شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.