هوش مصنوعی:
در این متن شاعر از مخاطب میخواهد که از جستجوی معانی دست بردارد، بساط گفتگو را جمع کند و به جای بحث و جدل، به حال و هوای درونی و احساسات گوش دهد. او تأکید میکند که در مجالس عاشقانه، گفتار بیمعنا جایی ندارد و باید زبان را کوتاه کرد و به دل سپرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۱۳ - معنی طلبی، بساط صورت ته کن
معنی طلبی، بساط صورت ته کن
بگذار حزین فسانه، ساز ره کن ۱
در مجلس حال، قال را ره نبود
دل می خواهی زبان خود کوته کن ۲
بگذار حزین فسانه، ساز ره کن ۱
در مجلس حال، قال را ره نبود
دل می خواهی زبان خود کوته کن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - ای بستهٔ آب و گل، چه خواهی کردن؟
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - پیش کرمت دست تهی آوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
