هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و احساسی، بیانگر درد دوری و تنهایی شاعر در غم معشوق است. او از شبهای سخت و فراموشی معشوق شکایت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۲۰ - آن راحت جان و دل شیدایی من
آن راحت جان و دل شیدایی من
گویا ز خدا خواست جگر خایی من ۱
شب های غمت نگفت چون می گذرد
یک روز نکرد یاد تنهایی من ۲
گویا ز خدا خواست جگر خایی من ۱
شب های غمت نگفت چون می گذرد
یک روز نکرد یاد تنهایی من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخن
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - ای دیدهٔ زار من چه خواهی کردن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
