شماره ۲۳۲ - سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو

سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
از واعظ بی خبر، جز افسانه مجو ۱

مستم، ره هوشیاری از من مطلب
افسانهٔ عقل را ز دیوانه مجو ۲