هوش مصنوعی:
این متن بیانگر درد و رنجی است که شاعر از دست دادن آرامش و آسایش را توصیف میکند. در گذشته، تنها دو جوی خون از چشمش جاری بود، اما اکنون هزاران چشمه از دلش گشوده شده است. این شعر غم و اندوه عمیق و احساسات پرشور را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۷ - رفت آنکه دل به محنت، آسوده بود ما را
رفت آنکه دل به محنت، آسوده بود ما را
چشم از فسانه غم، شب می غنود ما را ۱
زین پیشتر ز چشمم، جاری دو جوی خون بود
اکنون هزار چشمه، از دل گشود ما را ۲
چشم از فسانه غم، شب می غنود ما را ۱
زین پیشتر ز چشمم، جاری دو جوی خون بود
اکنون هزار چشمه، از دل گشود ما را ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - سمند جلوه او، کرده تا غبار مرا
گوهر بعدی:شماره ۸ - تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
