هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به بیان عشق و ستایش معشوق میپردازد و از فراق و درد ناشی از آن سخن میگوید. او از بلندپروازیهای معشوق و تأثیر آن بر خودش گلایه میکند و در نهایت به سکوت و بیان ناتوانی خود در برابر این عشق اشاره مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد.
شماره ۵۴ - از سر من چرا کشد، سرو قد تو پای را
از سر من چرا کشد، سرو قد تو پای را
خاک ره تو کرده ام، فرق سپهرسای را ۱
شعله به خس نمی کند، اینهمه سرگران وشی
تا به کی از کفم کشی، دامن کبریای را؟ ۲
سرمهٔ خامشی دهد، بلبل خوش نوای را
چون به سخن درآورم، خامهٔ مشکسای را ۳
خاک ره تو کرده ام، فرق سپهرسای را ۱
شعله به خس نمی کند، اینهمه سرگران وشی
تا به کی از کفم کشی، دامن کبریای را؟ ۲
سرمهٔ خامشی دهد، بلبل خوش نوای را
چون به سخن درآورم، خامهٔ مشکسای را ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - نبود آرامشی، شیب و شباب زندگانی را
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - ز دوری خاطرم تنگ است و نتوانم رسید آنجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.