هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای طبیعت و احساسات عمیق انسانی مانند عشق و غم میپردازد. با استفاده از استعارههایی مانند 'مستی چشم یار' و 'خواب بهار'، شاعر حالات عاشقانه و تأملبرانگیز را به تصویر میکشد. همچنین، اشارهای به غمهای پایدار و گنجینههای درونی دارد که در ویرانههای زندگی پنهان شدهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین عاشقانه برای نوجوانان کمسنوسال نامناسب است.
شماره ۹۷ - مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
خواب بهار، پردهٔ افسانهٔ خود است ۱
غمهای مایه دار تو از دل نمی رود
این گنج شاهوار، به ویرانهٔ خود است ۲
خواب بهار، پردهٔ افسانهٔ خود است ۱
غمهای مایه دار تو از دل نمی رود
این گنج شاهوار، به ویرانهٔ خود است ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
