هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و وفاداری خود به معشوق میگوید که با وجود شکایتها و رنجها، همچنان به وعدههای او اعتماد داشته است. معشوق با رفتنش، شمع مزار شاعر را به باد داد و شاعر در انتظار وصال صبحگاهی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۰۲ - دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
گویا همان شکایت عاشق به یاد داشت ۱
چشم سفید گشته، مرا صبح وصل شد
از بس وفا به وعده او اعتماد داشت ۲
گویا همان شکایت عاشق به یاد داشت ۱
چشم سفید گشته، مرا صبح وصل شد
از بس وفا به وعده او اعتماد داشت ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
