هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ احساس تنهایی و دوری از دوستان است و از استعارههایی مانند بیبرگی و خزان برای بیان این احساس استفاده میکند. همچنین، بر اهمیت ارتباط و الفت میان آشنایان تأکید دارد و اشاره میکند که سخنان بیگانه در جمع دوستان جایی ندارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند تنهایی و روابط اجتماعی برای نوجوانان و بزرگسالان مرتبطتر است.
شماره ۱۲۷ - ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
چمن پیرا، ره گلزار را فصل خزان بندد ۱
سخن بیگانه باشد، بزم الفت آشنایان را
به هم چسبید چون لب، راه گفتار زبان بندد ۲
چمن پیرا، ره گلزار را فصل خزان بندد ۱
سخن بیگانه باشد، بزم الفت آشنایان را
به هم چسبید چون لب، راه گفتار زبان بندد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی گنجد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا دارد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
