هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد عشق و رنج ناشی از آن سخن میگوید. او خون خود را قربانی تیغ معشوق میداند و آرزو میکند که قطرهای از آن بر دامن پاک معشوق بچکد. شاعر نتیجهی عالم هستی را جز صبر و تحمل رنج نمیداند، صبری که جگر را خون میکند و اشکها را بر خاک میریزد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و اشاره به رنج و درد عشق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، این متن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میسازد.
شماره ۱۵۵ - خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاند
خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاند
رشحه ای کاش بر آن دامن پاک افشاند ۱
ثمر عالم ایجاد جز این نیست، که صبر
جگری خون کند و دیده به خاک افشاند ۲
رشحه ای کاش بر آن دامن پاک افشاند ۱
ثمر عالم ایجاد جز این نیست، که صبر
جگری خون کند و دیده به خاک افشاند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - تذرو دل، اسیر سرو آزاد تو می باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - چر با سردی دی بلبلان را کینه می باشد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
