شماره ۱۶۳ - خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره ای باشد

خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره ای باشد
ز مژگان، شبنم افشانِ گل رخساره ای باشد ۱

مجزّا کرده ام دل را، به شورانگیز مکتبها
که تا در دست هر سیمین بری، سی پاره ای باشد ۲