هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق و دردآلود شاعر است که از زبان آتشین خود و اشکهایش سخن میگوید. کلمات او مانند شرارههای آتش و گلهای لالهای از درد و رنج هستند. شاعر از شرمساری و رنجهای خود میگوید و احساساتش را با تصاویر پراحساس مانند اشک و خون توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق احساسی و دردآلود است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عاطفی سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میکند.
شماره ۲۰۲ - مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
شراری از لب آتش فشان من برون آید ۱
زبان آتشین خواهد گزید، از شرمساری ها
به دعوی، شمع اگر با استخوان من برون آید ۲
کلامش خون و بویش درد و رنگش لاله گون باشد
گلی کز وادی اشک روان من برون آید ۳
شراری از لب آتش فشان من برون آید ۱
زبان آتشین خواهد گزید، از شرمساری ها
به دعوی، شمع اگر با استخوان من برون آید ۲
کلامش خون و بویش درد و رنگش لاله گون باشد
گلی کز وادی اشک روان من برون آید ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - به دل گفتم که خواهد غمزهٔ نامهربان آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
