هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از درد فراق و نگاه پرستارهٔ فلک سخن میگوید و بیان میکند که رنج محبت به اندازهای نیست که از چشم بیننده دیده میشود، بلکه گناه از آنِ نگاهکننده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۱۴ - امشب که از نظر مه من درگذاره بود
امشب که از نظر مه من درگذاره بود
از داغ پیکرم، فلک پر ستاره بود ۱
جرم محبّت اینهمه رنجش نداشته ست
از چشم ما مبین، که گناه نظاره بود ۲
از داغ پیکرم، فلک پر ستاره بود ۱
جرم محبّت اینهمه رنجش نداشته ست
از چشم ما مبین، که گناه نظاره بود ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۳ - دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟
گوهر بعدی:شماره ۲۱۵ - مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
