هوش مصنوعی:
این متن شعری با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلف سیاه، آتش، دود، و مرغان چمن، احساسات عمیق و درد عاشقانه را بیان میکند. شاعر از تشبیهات زیبا برای توصیف حالات درونی خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، محتوای عاشقانه آن برای نوجوانان بالای 16 سال مناسبتر است.
شماره ۲۲۵ - زلف سیهش، آتش بیداد برآورد
زلف سیهش، آتش بیداد برآورد
دود از شکن طرّهٔ شمشاد برآورد ۱
برخاست مرا از قفس سینه صفیری
شور از دل مرغان چمن زاد برآورد ۲
رخساره نمودیّ و مرا مردمک چشم
در دیده سپندی شد و فریاد برآورد ۳
دود از شکن طرّهٔ شمشاد برآورد ۱
برخاست مرا از قفس سینه صفیری
شور از دل مرغان چمن زاد برآورد ۲
رخساره نمودیّ و مرا مردمک چشم
در دیده سپندی شد و فریاد برآورد ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - دل از قفس سینه، دم سرد برآورد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - ترسم که بر لبی، سخن آن میان رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
