شماره ۲۴۲ - بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس

بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس
زیر لب دارم ازین عقده، سؤالی که مپرس ۱

جلوهٔ شمع تجلّی، شب هجران تو داشت
با خیال تو، مرا بود وصالی که مپرس ۲

رخت از آن کوی پی عزم سفر می بستم
دل به دامان من آویخت، به حالی که مپرس ۳