هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج درونی خود میگوید و احساس میکند که مانند دل و جان ناراحت، خاطر نیازمند، و پند بیفایده است. او خود را مانند دادهای میبیند که بیهوده به باد سپرده شده و در نگاه به خود، تنها دردی عمیق را حس میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، محتوای غمگین و فلسفی آن مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.
شماره ۲۸۰ - دل و جان نژند را مانم
دل و جان نژند را مانم
خاطر مستمند را مانم ۱
داده دهرم به رایگان بر باد
پند ناسودمند را مانم ۲
بر سراپای خویش چون نگرم
یک دل دردمند را مانم ۳
خاطر مستمند را مانم ۱
داده دهرم به رایگان بر باد
پند ناسودمند را مانم ۲
بر سراپای خویش چون نگرم
یک دل دردمند را مانم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشمم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.