هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد و رنج درونی خود می‌گوید و احساس می‌کند که مانند دل و جان ناراحت، خاطر نیازمند، و پند بی‌فایده است. او خود را مانند داده‌ای می‌بیند که بیهوده به باد سپرده شده و در نگاه به خود، تنها دردی عمیق را حس می‌کند.
رده سنی: 15+ متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، محتوای غمگین و فلسفی آن مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.

شماره ۲۸۰ - دل و جان نژند را مانم

دل و جان نژند را مانم
خاطر مستمند را مانم ۱

داده دهرم به رایگان بر باد
پند ناسودمند را مانم ۲

بر سراپای خویش چون نگرم
یک دل دردمند را مانم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشمم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.