هوش مصنوعی:
شاعر از از دست رفتن زیباییهای بهار و ماندگاری دردهای قدیمی خود میگوید. او احساس میکند که توسط دیگران نادیده گرفته شده و سرنوشت او را به گونهای خاص رقم زده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین وجود غم و اندوه در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۲۸۲ - خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
گل همیشه بهار است، داغ دیرینم ۱
فتاده است به بی نسبتان مدار مرا
فلک چو مصرع برجسته، کرده تضمینم ۲
گل همیشه بهار است، داغ دیرینم ۱
فتاده است به بی نسبتان مدار مرا
فلک چو مصرع برجسته، کرده تضمینم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
