هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از بی‌هدفی و بی‌سرانجام بودن زندگی خود می‌گوید. او احساس می‌کند که مانند کشتی بی‌ناخداست که به ساحل می‌آید و خانه‌اش از نقش پا خالی است. همچنین، از ترس از دست دادن چیزهای ارزشمند در زندگی به دلیل حوادث ناگوار می‌ترسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، فضای حاکم بر شعر غمگین و همراه با دلهره است که ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۲۸۹ - نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من

نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من
چو موج آید به ساحل، کشتی بی ناخدای من ۱

به دنیا، خانهٔ از نقش پا برچیده ای دارم
چه خواهد برد سیلاب حوادث، از سرای من ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ من
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - نهانی کرده ای یغما، دل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.