هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از احساس افسردگی و تنهایی خود سخن میگوید و با اشاره به جام می و گلشن، به دنبال تسلی و آرامش است. او از دل فشرده و خونین خود یاد میکند و ساقی را برای التیام دردهایش فرا میخواند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و نمادهای پیچیده مانند 'خونین دلی' و 'گلگون عذار' است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ بیشتر نیاز دارد. همچنین اشارهٔ غیرمستقیم به میگساری ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۳۰۰ - افسرده ایم، جام می خوشگوار کو؟
افسرده ایم، جام می خوشگوار کو؟
تنها نشسته ایم به گلشن، هزار کو؟ ۱
چون غنچه، تا فشردهٔ دل در قدح کند
خونین دلیم، ساقی گلگون عذار کو؟ ۲
تنها نشسته ایم به گلشن، هزار کو؟ ۱
چون غنچه، تا فشردهٔ دل در قدح کند
خونین دلیم، ساقی گلگون عذار کو؟ ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - به دنبال خرام آن پری رو
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - سوخته جان دلم یکی، سنبل مشک فام، دو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
