شماره ۳۶ - نگار من ز شبستان بدر نمیآید

نگار من ز شبستان بدر نمیآید
زمان گل مگر آخر بسر نمیآید ۱

بهار میگذرد ساقیا تعلل چیست
مگر خزان دو سه روز دگر نمیآید ۲

چه شد که لاف کلیمی نمیزند بلبل
ز شاخ گل مگر آتش بدر نمیآید ۳

گذشت عمر عزیزی که بود دولت وصل
ولی زمان جدایی به سر نمیآید ۴

همیشه بود هم آواز من چه شد امشب
به گوش نالۀ مرغ سحر نمیآید ۵

کشم ز صومعه دیگر بسوی میکده رخت
که بوی خیر ازین بام و در نمیآید ۶

کسی ز منزل جانان خبر بما نرساند
که هر که میرود از وی خبر نمیآید ۷

اگرچه نخل مرادست سرو قامت دوست
دریغ و درد که هرگز به َبر نمیآید ۸

غمین مباش غبارا که عیب بی هنران
به چشم مردم صاحب نظر نمیآید ۹