هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجهای عشق و فراق میگوید و بیان میکند که چگونه عشق او را دگرگون کرده است. او از نالههای شبانه، اشکهای خونین و سوختن در آتش عشق سخن میگوید و خود را با پروانهای که در شعلههای شمع عشق میسوزد، مقایسه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۷ - ز جورت بس که شبها ناله چون مرغ سحر کردم
ز جورت بس که شبها ناله چون مرغ سحر کردم
ز بیداد تو مرغان سحر را با خبر کردم ۱
به راه عشق هرکس اوفتاد از پا به سر پوید
خلاف من کز اول گام ترک پا و سر کردم ۲
اگر عشاق را خون جگر اشک روان گردد
من از عشق تو اشک چشم را خون جگر کردم ۳
شنیدم کاتش دل می نشاند اشک چشم ما
ندیدم بلکه من از آتش دل دیده تر کردم ۴
پر پروانه از شمع محبت سوخت اما من
سراپا خویش را از پرتو این شمع پر کردم ۵
ز بیداد تو مرغان سحر را با خبر کردم ۱
به راه عشق هرکس اوفتاد از پا به سر پوید
خلاف من کز اول گام ترک پا و سر کردم ۲
اگر عشاق را خون جگر اشک روان گردد
من از عشق تو اشک چشم را خون جگر کردم ۳
شنیدم کاتش دل می نشاند اشک چشم ما
ندیدم بلکه من از آتش دل دیده تر کردم ۴
پر پروانه از شمع محبت سوخت اما من
سراپا خویش را از پرتو این شمع پر کردم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - نه چنان ز عشق بیمار وز هجر مستمندم
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - من از میخانه زان رو ناگزیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.