هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از تجربیات خود در مسیر عشق و جستجوی معشوق میگوید. او از دل و دین گذر کرده، در صومعه و میکده رفتوآمد کرده، اما به مقصود نرسیده است. گاهی تزویر پیشه کرده و گاهی با صدای دف و نی از بازار گذر کرده. در نهایت، با وجود تلاشهای بسیار، ناچار از آرزوی خود گذر کرده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، استفاده از اصطلاحات خاص مانند صومعه و میکده، و نیاز به درک نسبی از فلسفه و تصوف برای درک کامل معانی شعر، این متن را برای مخاطبان بالای 16 سال مناسب میسازد.
شماره ۶۹ - ما از دل و دین در ره دلدار گذشتیم
ما از دل و دین در ره دلدار گذشتیم
از هر دو جهان در طلب یار گذشتیم ۱
گاهی به ره صومعه سرمست دویدیم
گاهی ز در میکده هشیار گذشتیم ۲
هرچند در این دایره چون نقطه مقیمیم
زین مرکز آلوده چو پرگار گذشتیم ۳
مقصود نشد حاصل هرجا که دویدیم
از آرزوی خویش به ناچار گذشتیم ۴
گه جامۀ تزویر به بر کرده غبارا
گه با دف و نی از سر بازار گذشتیم ۵
از هر دو جهان در طلب یار گذشتیم ۱
گاهی به ره صومعه سرمست دویدیم
گاهی ز در میکده هشیار گذشتیم ۲
هرچند در این دایره چون نقطه مقیمیم
زین مرکز آلوده چو پرگار گذشتیم ۳
مقصود نشد حاصل هرجا که دویدیم
از آرزوی خویش به ناچار گذشتیم ۴
گه جامۀ تزویر به بر کرده غبارا
گه با دف و نی از سر بازار گذشتیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۷۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - ساقیا می ده که تا ما عاقلیم
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - تا نکند درد رخنه در دل انسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
