هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و احساس خوشبختی در مسیر رسیدن به او سخن میگوید. معشوق به عنوان درمان دردها، پایان راه، و زیباییهای طبیعت توصیف شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۵ - ای خوش آن دردی که درمانش توئی
ای خوش آن دردی که درمانش توئی
خرّم آن راهی که پایانش توئی ۱
گر به سر پویم ره مقصود را
غم ندارم زانکه پایانش توئی ۲
کی هوای بوستانش در سر است
هرکه در خلوت گلستانش توئی ۳
ای شکنج زلف پرچین نگار
خرمّا گویی که چوگانش توئی ۴
ای خوشا آب و هوای آن دیار
که سهی سرو خیابانش توئی ۵
خرّم آن راهی که پایانش توئی ۱
گر به سر پویم ره مقصود را
غم ندارم زانکه پایانش توئی ۲
کی هوای بوستانش در سر است
هرکه در خلوت گلستانش توئی ۳
ای شکنج زلف پرچین نگار
خرمّا گویی که چوگانش توئی ۴
ای خوشا آب و هوای آن دیار
که سهی سرو خیابانش توئی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۴ - تا کی رودم خون دل از هر مژه چون جوی
گوهر بعدی:شماره ۸۶ - ای لعل لبت کوثر و رویت چو بهشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.