هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از گذر زمان و بیزمانی عشق سخن میگوید. او با اشاره به مفاهیمی مانند می، ساقی، و پیر مغان، به دنبال زدودن غم و ملال از دل است و امید به وصال را در دل زنده نگه میدارد. همچنین، شاعر با تشبیه ابروی معشوق به هلال ماه، زیباییهای عشق را توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (هرچند به صورت نمادین) ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۹۶ - به شهرعشق نه روز و نه هفته است و نه سالی
به شهرعشق نه روز و نه هفته است و نه سالی
چو درگذشت زمان نیست غیر خواب و خیالی ۱
بیار ساقی می ای که پیر باده فروشش
نهفته در خم یا شیشه یا سبو دو سه سالی ۲
مگر به همت پیر مغان لطف تو بتوان
ز روی آینۀ دل زدود زنگ ملالی ۳
قیاس میکنم ابروی او به صفحۀ عارض
بروی ماه شب چارده ز مشک هلالی ۴
خوشست تلخی عمرم بدین امید که باشد
همیشه از پی شام فراق صبح وصالی ۵
چو درگذشت زمان نیست غیر خواب و خیالی ۱
بیار ساقی می ای که پیر باده فروشش
نهفته در خم یا شیشه یا سبو دو سه سالی ۲
مگر به همت پیر مغان لطف تو بتوان
ز روی آینۀ دل زدود زنگ ملالی ۳
قیاس میکنم ابروی او به صفحۀ عارض
بروی ماه شب چارده ز مشک هلالی ۴
خوشست تلخی عمرم بدین امید که باشد
همیشه از پی شام فراق صبح وصالی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - بر گردنم از مویت پیوسته طناب اولی
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - باد صبح از گلستان آید همی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
