هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از زیبایی‌های طبیعت و انسان‌ها به عنوان آینه‌ای برای دیدن زیبایی‌های درونی خود استفاده می‌کند. او مخاطب را دعوت می‌کند تا با نگاه به زیبایی‌های بیرونی، جمال درونی خود را ببیند و به کمال و اعتدال وجودی خود پی ببرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۴۵ - بیا ز چهره خوبان جمال خود را ببین

بیا ز چهره خوبان جمال خود را ببین
ز خط و خال بتان خط و خال خود را بین

ز شکل و هیاءت و رخسار و ابروی خوبان
به بدر خویش نظر کن هلال خود را بین

بیا بعزم تماشا بکاینات نظر
ظهور صورت علم و خیال خود را بین

دلم که هست ترا آینه در او بنگر
اگرچه مثل ندارد ندارد مثال خود را بین

ز اعتدال قد سرو هر پریرویی
بقدر خویش مگر اعتدال خود را بین

بسوی دل نظری کن که حال دل عجب است
ز حال طرفه او طرفه حال خود را بین

بحال چاره گری حسن کامل خود را
نگر در آینه دل کمال خود را بین

بفقر و فاقه و ذل و تواضعش منگر
غنا و عزت و جاه و جلال خود را بین
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزن
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.