شماره ۱ - خورشید رخت چو گشت پیدا شماره ۲ - ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را شماره ۳ - بیاور ساقی آنجا صفا را شماره ۴ - ای جمله جهان در رخ جان بخش تو پیدا‏ شماره ۵ - ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا‏ شماره ۶ - ورای مطلب هر طالب است مطلب ما شماره ۷ - به دست خویش چهل صبح بامداد الست شماره ۸ - هیچ دانی که کیستیم و شما شماره ۹ - بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما را شماره ۱۰ - بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیبارا شماره ۱۱ - ای بلبل جان چونی اندر قفس تنها شماره ۱۲ - چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیب شماره ۱۳ - ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوب شماره ۱۴ - مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراب شماره ۱۵ - ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذات شماره ۱۶ - ای روی تو مهر و کَون ذرات شماره ۱۷ - ای صفاتت حجاب چهره ی ذات شماره ۱۸ - ای کائنات ذات تو را مظهر صفات شماره ۱۹ - ای از دو جهان نهان عیان کیست شماره ۲۰ - ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیست شماره ۲۱ - مهر سر گشته کافتاب کجاست شماره ۲۲ - اگر ز روی براندازد او نقاب صفات شماره ۲۳ - ساقی باقی که جانم مست اوست شماره ۲۴ - چنان مستم چنان مستم چنان مست شماره ۲۵ - آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلست شماره ۲۶ - دلی که آینه روی شاهد ذات است شماره ۲۷ - بیار ساقی از آن می که هست آب حیات شماره ۲۸ - دل غرقه انوار جمالی و جلالی است شماره ۲۹ - هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیست شماره ۳۰ - با تو است آن یار دائم ور تو یکدم دور نیست شماره ۳۱ - هیچ میدانی که عالم از کجاست شماره ۳۲ - بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی است شماره ۳۳ - انکه او دیده جان و دل و نور بصر است شماره ۳۴ - حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوست شماره ۳۵ - بیدل و دلدار نتوانم نشست شماره ۳۶ - چون رخت را هر زمان حسن و جمالی دگر است شماره ۳۷ - صفا و روشنی کاندرون خانه ماست شماره ۳۸ - آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین است شماره ۳۹ - هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب است شماره ۴۰ - گذشت عهد نبوت و رسید دور ولایت شماره ۴۱ - مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایت شماره ۴۲ - چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراست شماره ۴۳ - با منست آنکس که بودم طالب او با منست شماره ۴۴ - آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیست شماره ۴۵ - از دهانش بسخن جز اثری نتوان یافت شماره ۴۶ - نهان پیر تو خویش آفتاب رخت شماره ۴۷ - دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوست شماره ۴۸ - ریخت خونم که این شراب من است شماره ۴۹ - آنکس که دیده در طلب او مسافر است شماره ۵۰ - این جوش که از میکده برخاست چه جوش است شماره ۵۱ - آنچه جان گفت بدل باز نمییارم گفت شماره ۵۲ - این کرد پریچهره ندانم که چه کرد است شماره ۵۳ - بیار ساقی باقی بریز برمن حادث شماره ۵۴ - چو بحر نامتناهیست دایما موّاج شماره ۵۵ - سحرگهی که موذن بفالق الاصباح شماره ۵۶ - صبح ظهور دم زد و عالم پدید شد شماره ۵۷ - گوهری از موج بحر بی کران آمد پدید شماره ۵۸ - از جنبش بحر قدم برخاست موجی بی عدد شماره ۵۹ - ساختی از عین خود غیری که عالم این بود شماره ۶۰ - بیرون دوید باز ز خلوتگه وجود شماره ۶۱ - هر زمان خورشید او از مشرقی سر بر کند شماره ۶۲ - بتم باهر سری هر سو سروکار دگر دارد شماره ۶۳ - تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شد شماره ۶۴ - پا ز حد خویش بیرون نمی باید نهاد شماره ۶۵ - نشان و نام مرا روزگار کی داند شماره ۶۶ - دل ما هر نفسی مشرب دیگر دارد شماره ۶۷ - مَهَت هر لحظه از کو مینماید شماره ۶۸ - دل همه دیده شد و دیده همه دل گردید شماره ۶۹ - دلی نداشتم آن هم که بود، یار ببرد شماره ۷۰ - ز قدرت سرو بستان آفریدند شماره ۷۱ - از جنبش این دریا هر موج که برخیزد شماره ۷۲ - شاه بتان ماه رخان عرب رسید شماره ۷۳ - جانم از پرتو روی چنان میگردد شماره ۷۴ - مرا بفقر و فنا افتخار میباشد شماره ۷۵ - رخت هر دم جمالی مینماید شماره ۷۶ - رخت گرچه چو خورشید فلک مستور میباشد شماره ۷۷ - چون عکس رخ دوست در آینه عیان شد شماره ۷۸ - دلی که با رخ زلف تو همنشین باشد شماره ۷۹ - بی نقاب آن جمال نتوان دید شماره ۸۰ - نهان بصورت اغیار یار پیدا شد شماره ۸۱ - دلی دارم که در روی غم نگنجد شماره ۸۲ - مست ساقی خبر از حام و سبوئی دارد شماره ۸۳ - اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشد شماره ۸۴ - مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجد شماره ۸۵ - رخ زیبای تو را آینه ای میباید شماره ۸۶ - ز دریا موج گوناگون برآمد شماره ۸۷ - می حدیثی از لب ساقی روایت می کند شماره ۸۸ - سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّل شماره ۸۹ - بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شد شماره ۹۰ - دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبد شماره ۹۱ - دل از بند من بیدل رها شد شماره ۹۲ - ایجمال تو در جهان مشهور شماره ۹۳ - مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگر شماره ۹۴ - از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبر شماره ۹۵ - دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظر شماره ۹۶ - ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدار شماره ۹۷ - میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگر شماره ۹۸ - اندر آمد زور خلوت ما یار سحر شماره ۹۹ - ای آخر هر اول و ای اول هر آخر شماره ۱۰۰ - نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیدار شماره ۱۰۱ - نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناس شماره ۱۰۲ - میکند بر دل تجلی مهر رویش هر نفس شماره ۱۰۳ - طریق مدرسه و رسم خانقاه مپرس شماره ۱۰۴ - مرا ز من بستان دلبرا بجذبه خویش شماره ۱۰۵ - او چون فکند خویش تو خود را میفکنش شماره ۱۰۶ - مرا از روی هر دلبر تجلی میکند رویش شماره ۱۰۷ - تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوش شماره ۱۰۸ - بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک شماره ۱۰۹ - تویی خلاصه ارکان انجم و افلاک شماره ۱۱۰ - بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمک شماره ۱۱۱ - زهی ساکن شده در خانه دل شماره ۱۱۲ - اگرچه پادشه عالمم گدای توام شماره ۱۱۳ - ما سالها مقیم در یار بوده ایم شماره ۱۱۴ - ما جام جهان نمای ذاتیم شماره ۱۱۵ - هر سو که دویدم همه سوی تو دیدیم شماره ۱۱۶ - مه مهر تو دیدیم و ز ذرّات گذشتیم شماره ۱۱۷ - بر دو عالم پادشاهی میکنم شماره ۱۱۸ - از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم شماره ۱۱۹ - ما مست و خراب چشم یاریم شماره ۱۲۰ - گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم شماره ۱۲۱ - ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابم شماره ۱۲۲ - معنی حسن تو در صورت جان میبینم شماره ۱۲۳ - ما از میان خلق کناری گرفته ایم شماره ۱۲۴ - یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردم شماره ۱۲۵ - من که در صورت خوبان همه او میبینم شماره ۱۲۶ - منم که روی ترا بی‌نقاب میبینم شماره ۱۲۷ - ما از ازل مقامر و خمار آمدیم شماره ۱۲۸ - دیده وا گشته، به رویت نگرم شماره ۱۲۹ - صنما هر نفسی در گذرت می بینم شماره ۱۳۰ - گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازم شماره ۱۳۱ - دلبری دارم که در فرمان او باشد دلم شماره ۱۳۲ - ای روی تو در حجاب کَونین شماره ۱۳۳ - ای نهان در ذات پاکت ذات کَون شماره ۱۳۴ - ار رخت پنهان بنور خویشتن شماره ۱۳۵ - خود پرستی پیشه دارد روز و شب شماره ۱۳۶ - ز چشم من توئی در جمال خود نگران شماره ۱۳۷ - کو جذبه که آن بستاند مرا از من شماره ۱۳۸ - دلی دارم که باشد جای جانان شماره ۱۳۹ - گنج های بینهایت یافتم در کنج دل شماره ۱۴۰ - ایدوست بیا بر نظر ما نظری کن شماره ۱۴۱ - قطره ائی از قعر دریا دم مزن شماره ۱۴۲ - چه ساقی است که مست مدام اوست جهان شماره ۱۴۳ - ایدل اینجا کوی جانان است از جان دم مزن شماره ۱۴۴ - پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزن شماره ۱۴۵ - بیا ز چهره خوبان جمال خود را ببین شماره ۱۴۶ - گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنین شماره ۱۴۷ - ای همه صفات من آینه صفات تو شماره ۱۴۸ - هیچکس بخویشتن ره نبرد به سوی او شماره ۱۴۹ - آنکه عمری درپی او میدویدم سو‌بسو شماره ۱۵۰ - صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگو شماره ۱۵۱ - عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگو شماره ۱۵۲ - بیا دلا به کجا خورده شراب بگو شماره ۱۵۳ - آن مرغ بلند آشیانه شماره ۱۵۴ - آن که خود را مینماید در رخ خوبان چو ماه شماره ۱۵۵ - لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم باده شماره ۱۵۶ - منم ز یار نگارین خود جدا مانده شماره ۱۵۷ - ای در پس هر لباس و پرده شماره ۱۵۸ - آغاز مشتریست ببازار آمده شماره ۱۵۹ - مرا آن لبت خندان تازه شماره ۱۶۰ - آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نه شماره ۱۶۱ - ز چشم من چو تو ناظر بحسن خود بینی شماره ۱۶۲ - چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلی شماره ۱۶۳ - زد حلقه دوش بر دل ما یار معنوی شماره ۱۶۴ - سبو بشکن که آبی بی‌سبوئی شماره ۱۶۵ - پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهی شماره ۱۶۶ - دارد نشان یارم هر دلبری و یاری شماره ۱۶۷ - تو نگاره به لطافت همگی جان و دلی شماره ۱۶۸ - جنون فوق عایات الجنونی شماره ۱۶۹ - مرا به خلوت جان دلبریست پنهانی شماره ۱۷۰ - چو نیست چشم دلت تا جمال او بینی شماره ۱۷۱ - چه باده است که مست است میفروش از وی شماره ۱۷۲ - تو میخواهی که تا تنها تو باشی شماره ۱۷۳ - تا تو اندر مراتب عددی شماره ۱۷۴ - رخ دلدار را نقاب توئی شماره ۱۷۵ - شهدت فیک جمالا فینت فیبذاتی شماره ۱۷۶ - دوش ان صنم بیگانه وش بگذشت بر من چون پری شماره ۱۷۷ - چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهی شماره ۱۷۸ - ای حسن تو در آیینه صورا و معنی شماره ۱۷۹ - تو ز مائی ولی ما را ندانی شماره ۱۸۰ - ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابی شماره ۱۸۱ - منم مست از لب ساقی نه از می شماره ۱۸۲ - ای هر نفس تافته بر دل ز‌تو نوری شماره ۱۸۳ - صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائی شماره ۱۸۴ - ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالی شماره ۱۸۵ - انکه جان یابم از از انفاس خوشش هر نفسی شماره ۱۸۶ - ترا که دیده نباشد نظر چگونه کنی شماره ۱۸۷ - دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربی شماره ۱۸۸ - نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداک شماره ۱۸۹ - نقشی به بست دلبر من بر مثال خویش شماره ۱۹۰ - دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارش شماره ۱۹۱ - دل من آیینه تست مصفا دارش