خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و مستی ناشی از آن سخن میگوید. او از همه تعلقات دنیوی دست شسته و با فروتنی و شکست به درگاه معشوق (شاه ملک خوبی) رفته است. شاهد دل در زلف معشوق اسیر شده و شاعر از زیبایی و بلندقامتی معشوق سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و اصطلاحات شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۱۱۵ - ماییم ز عشق مست رفته
ماییم ز عشق مست رفته
فارغ ز هر آنچه هست رفته ۱
بر درگه شاه ملک خوبی
با ذلت و با شکست رفته ۲
از جمله علایق و عوایق
یکبار بشسته دست رفته ۳
با قامت تو صنوبر و سرو
هر یک زده لاف و پست رفته ۴
در زلف تو بسته شاهدی دل
بنگر چه بگیر و بست رفته ۵
فارغ ز هر آنچه هست رفته ۱
بر درگه شاه ملک خوبی
با ذلت و با شکست رفته ۲
از جمله علایق و عوایق
یکبار بشسته دست رفته ۳
با قامت تو صنوبر و سرو
هر یک زده لاف و پست رفته ۴
در زلف تو بسته شاهدی دل
بنگر چه بگیر و بست رفته ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - خوشا شب تا سحر با او نشسته
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - اگر از دهان تو زد لاف پسته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
