هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و مستی ناشی از آن سخن میگوید. او از همه تعلقات دنیوی دست شسته و با فروتنی و شکست به درگاه معشوق (شاه ملک خوبی) رفته است. شاهد دل در زلف معشوق اسیر شده و شاعر از زیبایی و بلندقامتی معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و اصطلاحات شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۱۱۵ - ماییم ز عشق مست رفته
ماییم ز عشق مست رفته
فارغ ز هر آنچه هست رفته ۱
بر درگه شاه ملک خوبی
با ذلت و با شکست رفته ۲
از جمله علایق و عوایق
یکبار بشسته دست رفته ۳
با قامت تو صنوبر و سرو
هر یک زده لاف و پست رفته ۴
در زلف تو بسته شاهدی دل
بنگر چه بگیر و بست رفته ۵
فارغ ز هر آنچه هست رفته ۱
بر درگه شاه ملک خوبی
با ذلت و با شکست رفته ۲
از جمله علایق و عوایق
یکبار بشسته دست رفته ۳
با قامت تو صنوبر و سرو
هر یک زده لاف و پست رفته ۴
در زلف تو بسته شاهدی دل
بنگر چه بگیر و بست رفته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - خوشا شب تا سحر با او نشسته
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - اگر از دهان تو زد لاف پسته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
