شماره ۳۹ - سوخته ای بر درت شب همه شب می گریست

سوخته ای بر درت شب همه شب می گریست
ای مه نامهربان هیچ نگفتی که کیست ۱

شمع صفت تا مرا سوز تو در سینه است
مردنم افسردگی ست سوختنم زندگیست ۲

پرده نی هر دمم حال دگرگون کند
هر که درین پرده نیست حال چه داند که چیست ۳

حاصلم از زندگی نیست به جز گریه هیچ
وه که بر این زندگی زار بباید گریست ۴

باد به بوی توام زنده کند هر نفس
خود که کند باور این کآدمی از باد زیست ۵