شماره ۶۳ - چه فتنه ای ست که ناگاه در جهان افتاد

چه فتنه ای ست که ناگاه در جهان افتاد
چه آتشی ست که اندر نهاد جان افتاد ۱

دل از میان غمت بر کنار بود ولیک
به آرزوی کنار تو در میان افتاد ۲

گل از خجالت رخسار تو برآمد سرخ
چو عکس روی تو بر روی گلستان افتاد ۳

شدند عالمی اندر هوات سرگردان
چو پرتوی ز جمال تو بر جهان افتاد ۴

در آن زمان که همی ریخت خون دل کی بود
که چشم مست تو با حال عاشقان افتاد ۵

به گرد دام غمت بر امید دانه وصل
بسی بگشت دلم عاقبت در آن افتاد ۶

جلال در ازل از بستگان زلفت بود
گمان مبر که به دام تو این زمان افتاد ۷