شماره ۷۶ - صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد
نسیم آن به تن رفته باز جان آورد ۱

هزار جان سزد از مژده گر به باد دهند
که نزد دلشدگان بوی دلستان آورد ۲

خبر ز چین سر زلف مشکبوی تو داد
صبا چو از دل گمگشته ام نشان آورد ۳

اگر نه جان عزیزی چرا دمی بی تو
به کام دل نفسی بر نمی توان آورد ۴

دلم ز لطف تو رمزی به گوش جان می گفت
ز شوق مردم چشم آب در دهان آورد ۵

هزار بوسه لبم زد ز شوق بر دهنم
از آن که نام دهان تو بر زبان آورد ۶

ز وصل تو کمرت همچو من به هیچ برست
وگرچه با تو پدر دست در میان آورد ۷

ز اشک چهره من هست دشت رود آور
عجب نباشد اگر باد زعفران آورد ۸

به دست هجر تو بر جان بی قرارم زد
هر آن خدنگ که ایّام در کمان آورد ۹

کسی به حضرت تو قرب یافت همچو جلال
که روی خود به سوی راست ترجمان آورد ۱۰