هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از جلال الدین محمد بلخی (مولوی) بیانگر احساسات شدید عشق و شیفتگی است. شاعر توصیف می‌کند که چگونه عشق تمام وجودش را تحت تأثیر قرار داده، او را از هوش و دل برده و مست کرده است. همچنین به تأثیرات جسمی و روحی عشق مانند بی‌خوابی، مستی و شوریدگی اشاره می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند مستی و شیفتگی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.

شماره ۷۵ - عشق آمد و از سینه من جوش برآورد

عشق آمد و از سینه من جوش برآورد
گرد از من دل خسته مدهوش برآورد ۱

در گوش گرفتم که دگر مهر نورزم
عشق آمد و این پنبه ام از گوش برآورد ۲

فریاد که آن غمزه افسونگر جادو
یک باره مرا از دل و از هوش برآورد ۳

گشتم به یکی جرعه چنان مست که خمّار
دوشم ز خرابی به سر دوش برآورد ۴

شد رونق بازار همه عطرفروشان
زان غالیه کز طرف بناگوش برآورد ۵

دانی که برآورد مرا از دل و از هوش؟
آن سرو کمربند قباپوش برآورد ۶

تا گشت نبات شکرین تو شکرریز
بگداخت ز غم قند و شکر جوش برآورد ۷

سودای سر زلف و لب لعل تو صد شور
از حلقه رندان قدح نوش برآورد ۸

تا گفت جلال از لب خاموش تو رمزی
غلغل ز صف مردم خاموش برآورد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴ - هوای باده و آهنگ جام خواهم کرد
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.