شماره ۱۲۱ - شب نیست کز غمت دل من خون نمی شود

شب نیست کز غمت دل من خون نمی شود
وز اشک روی زردم گلگون نمی شود ۱

از پا درآمدیم ز دست غمت ولیک
از سر هوای عشق تو بیرون نمی شود ۲

گفتم که بی جمال تو روزم به سر شود
ای جان نازنین چه کنم چون نمی شود ۳

با درد عشق و دوری رویت اگر دلم
وقتی صبور می شد و اکنون نمی شود ۴

شد دامن وصال تو از دست من رها
آری چه چاره، بخت چو وارون نمی شود ۵

در جنب آتش دل و سیلاب دیده ام
خور ذرّه می نماید و جیحون نمی شود ۶

هرگز میان دیده و خیل خیال تو
یک روز نگذرد که شبیخون نمی شود ۷

بر ما اگرچه تو ستم افزون همی کنی
ما را به جز محبّتت افزون نمی شود ۸

از دست شد جلال ز هجران و دست او
بر دامن وصال تو مقرون نمی شود ۹